این پژوهش کاربردی با هدف بررسی متغیرهای موثر بر توسعه مشاغل خانگی از دیدگاه زنان روستایی در شهرستان اسلام آباد غرب و کارشناسان، با روش توصیفی - پیمایشی در سال 90 انجام گرفته است. جامعه آماری پژوهش شامل 15000 زن روستایی و  50کارشناس صاحبنظر در زمینه مشاغل خانگی می باشد، حجم نمونه بر اساس جدول مورگان 375 نفر زن روستایی و 50 نفر کارشناس تعیین گردیده است. روایی پرسشنامه به روش اعتبار محتوا و پایایی آن با روش آلفای کرونباخ (0.72) تایید شد، روش نمونه گیری به صورت طبقه ای با انتساب متناسب بود که در دو مرحله انجام شد. نتایج نشان می دهند که مهم ترین متغیرهایی که باعث توسعه مشاغل خانگی می شود از دید زنان: داشتن مهارت، تخصص و تجربه، انگیزه کسب استقلال بیش تر، معرفی و دیدار با الگوها و افراد موفق است، اما مهم ترین این متغیرها از دید کارشناسان: برگزاری کلاس های آموزشی، برطرف نمودن نیاز مالی زنان، ایجاد بازار محلی برای فروش محصولات است. هم چنین، نتایج نشان می دهد: بین سطح تحصیلات و عضویت در تشکل ها با ایجاد و توسعه شغل خانگی توسط زنان رابطه معناداری وجود دارد.

مطالعه ی حاضر با هدف شناسایی راهکارهای توسعه ی مشاغل خانگی زنان روستایی در شهرستان اراک، به مطالعه و کنکاش در دو سطح راهکارهای اجتماعی-نهادی و راهکارهای اقتصادی-حمایتی پرداخته است. روش مطالعه با در نظر داشتن اهداف تحقیق، کیفی بوده که با استفاده از تکنیک دلفی در سال 1392 به انجام رسیده است. حجم نمونه شامل 36 نفر از صاحب نظران آکادمیک و متولیان اجرایی حوزه ی اشتغال خانگی است که به شکل غیر تصادفی و هدفمند انتخاب شدند. نتایج حاکی از آن است که خرده بعد «تقویت فرهنگ کارآفرینی» به عنوان راهکاری اجتماعی– نهادی رتبه ی اول را با (نمره ی 100) به خود اختصاص داده و همچنین خرده بعد «سیاست­ های حمایت در بازاریابی» نیز به عنوان راهکار اقتصادی– حمایتی رتبه ی اول را (نمره ی 80) به خود اختصاص داده و در نهایت در بررسی (شاخص اولویت) فرایند دلفی نیز خرده بعد «تقویت ساختارهای نهادی، رقابتی و محیطی» به عنوان راهکار اجتماعی-نهادی رتبه ی اول را با (نمره ی 57/87) و خرده بعد «بهبود قوانین و رویه­ های کاری» با (نمره ی 100) بالاترین اولویت را نسبت به دیگر خرده ابعاد کسب کرده اند.

در این پژوهش با استفاده از روش تحلیل مضمون، بسترهای توسعه مشاغل خانگی روستایی شناسایی شدند. اطلاعات بر اساس مصاحبه های نیمه ساخت یافته و مطالعه منابع و اسناد جمع آوری شده اند. یافته ها نشان می دهد از میان 126 کد باز 34 مفهوم پایه ای شناسایی شد که در 11 دسته مضامین سازمان دهنده قابل تقسیم بندی هستند. . این مفاهیم در 11 دسته شامل: عوامل انگیزشی، ساختاری و زیر بنایی، بازار یابی، سیاستگذاری، آموزشی و ترویجی، مدیریتی، مشارکت، منابع مالی و اعتباری، نظام اطلاعاتی، نگرشی و حمایتی به عنوان مضامین سازمان دهنده موضوع پژوهش تقسیم بندی شدند. نتایج تحلیل ها حاکی از این است که باید به مشارکت اعضا ، توانمند سازی ذینفعان، تغییر نگرش روستاییان، ارتقا منابع اعتباری و مالی روستاییان، بهبود زیرساختها و سیاستگذاری جامع و کامل در جهت توسعه مشاغل خانگی توجه نمود.اشتغال و بیکاری که از موضوعات بسیار مهمی در نواحی روستایی می باشد از طریق مشاغل خانگی و توسعه آن می تواند به طور کلی حل گردد.

زمینه و هدف: به دلیل افزایش جمعیت جوانان و ناهماهنگی بین نیازهای بازار کار با آنچه در نظام آموزشی آموزش داده می شود باید اقداماتی در زمینه بهبود وضعیت شغلی صورت گیرد. این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی الگوی چندمحوری انتخاب شغل شفیع آبادی در توسعه مشاغل خانگی کوچک و متوسط انجام گردید. مواد و روش ها: طرح پژوهش نیمه تجربی بود که در سال 1398 بر 40 نفر در حوزه مشاغل خانگی کوچک و متوسط در دو گروه آزمایش (n=20) و کنترل (n=20). از طریق نمونه گیری به صورت خوشه ای هدفمند از بین 10 کارگاه در شهر مشهد انجام گردید. گروه آزمایش 8 جلسه 90 دقیقه ای آموزش های موردنیاز را دریافت کردند. داده ها با مقیاس پرسشنامه استاندارد تحلیل سازوکارهای توسعه مشاغل کوچک و متوسط کریمی و همکاران (1393). طی سه مرحله قبل و پس از مداخله و سه ماه بعد از جمع آوری و با استفاده از آزمون کوواریانس چندمتغیری (MANCOVA) تحلیل شد. یافته ها: یافته ها نشان داد میانگین نمرات مؤلفه های (مالی، آموزشی، مدیریتی، ارتباطی و کل عوامل) در مرحله پس آزمون و پیگیری نسبت به پیش آزمون به طور معناداری افزایش یافت (p<0. 05) و همچنین در مؤلفه حمایتی تنها در مرحله پیگیری نسبت به پیش آزمون به طور معناداری افزایش نشان داد (p<0. 05). نتیجه گیری: در نتیجه الگوی چندمحوری انتخاب شغل شفیع آبادی بر توسعه مشاغل خانگی کوچک و متوسط مؤثر بود.

کارآفرینی روستایی، با خلق فرصت های جدید اشتغال و در نتیجه، ایجاد درآمد، نقش مؤثری در بهبود وضع اقتصادی و معیشتی روستاییان ایجاد می کند. این پژوهش با هدف شناسایی سناریوهای توسعه پایدار نواحی روستایی با تأکید بر کارآفرینی و مشاغل خانگی در استان همدان در سال 1401 انجام گرفت. در این پژوهش، به منظور تدوین سناریوهای راهبردهای توسعه روستایی با رویکرد کارآفرینی و خوداشتغالی از تکنیک آینده پژوهی با نرم افزار میک مک استفاده شد. در بخش کیفی این پژوهش، جامعه آماری متخصصان و خبرگان توسعه روستایی و کارآفرینی بودند که به روش نمونه گیری گلوله برفی انتخاب شدند. بر اساس نتایج، شاخص های "سرمایه گذاری و تخصیص منابع مالی کافی به روستاها"، "ایجاد و گسترش فضای مشروع برای حضور زنان در ابعاد سیاسی- حقوقی، اجتماعی- فرهنگی، اقتصادی، کالبدی و عملیاتی" و "تعریف مشخص مدل برنامه ریزی مشارکتی در ساختار قانونی برنامه ریزی استان همدان"، دارای بیش­ترین تأثیرگذاری در سیستم می باشند. این شاخص ها، بیش­ترین تأثیرگذاری و کم­ترین تأثیرپذیری را داشته و به­عنوان بحرانی ترین شاخص ها، وضعیت سیستم و تغییرات آن وابسته به آن هاست. شاخص های شناسایی­شده، متغیرهای ورودی سیستم محسوب می شوند و توسط سیستم قابل کنترل نیستند. شاخص "بهبود زیرساخت­های گردشگری روستایی"، شاخص ریسک سیستم می باشند و ظرفیت بسیار بالایی جهت تبدیل به بازیگران کلیدی سیستم را دارا می باشند، زیرا به­علت ماهیت ناپایدارشان، پتانسیل تبدیل­شدن به نقطه انفصال سیستم را دارا می باشند. شاخص­­های "تقویت، باورسازی و آگاهی­بخشی به روستاییان در جهت تأمین نیازهای اساسی آنان همچون: آموزش رایگان در مقاطع ابتدایی، تحصیلات دانشگاهی، مهارت­مندی، اشتغال زایی" و "تصویب قوانینی جهت حمایت از مشاغل روستایی به­هنگام نوسانات شدید ارز"، تأثیرپذیر و وابسته می باشند و نسبت ­به تکامل متغیرهای تأثیرگذار و دووجهی بسیار حساس هستند. به­عبارت دیگر، این متغیرها، خروجی سیستم هستند. بر اساس نتایج، تحلیل شاخص­ها در نرم­افزار ویزارد، دو سناریو استخراج گشت. سناریوی شماره یک، تحت عنوان: "توجه به برنامه ریزی بومی نگر" نام گرفت. همچنین سناریو دوم، تحت عنوان "برنامه ریزی مقطعی" نام گرفت.

در جهان امروز، با توجه به نقش کلیدی فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی در توسعه اقتصادی و اجتماعی، مشاغل خانگی به عنوان یکی از مهم ترین عوامل این تحولات مورد توجه قرار می گیرند. این تحقیق با هدف بررسی و تحلیل چگونگی تأثیرات مثبت و منفی فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی بر مشاغل خانگی انجام شده است. روش های تحقیق کمی و کیفی برای جمع آوری و تحلیل داده ها به کار گرفته شده است. ابتدا با بررسی مطالعات پیشین و تحلیل مشکلات موجود در مشاغل خانگی، فرضیاتی مطرح شدند. سپس با استفاده از روش های کمی و کیفی، اطلاعات از طریق مصاحبه های کارشناسی و پرسشنامه های طراحی شده جمع آوری شدند. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شدند. مدل یکپارچه پذیرش و استفاده از فناوری (UTAUT) به عنوان یک مدل پذیرش فناوری در مشاغل خانگی استفاده شد و نقش فناوری اطلاعات در توسعه این مشاغل با استفاده از این مدل مورد بررسی قرار گرفت. جامعه آماری این تحقیق شامل 132 نفر از دانشجویان و افراد جویای کار بوده است. نتایج تحقیق نشان می دهد که مشاغل خانگی با بهره گیری از فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی، توانایی رشد و توسعه بیشتری دارند و به بازارهای جدید دسترسی پیدا می کنند. تمایل به استفاده از فناوری های جدید در این مشاغل بیشتر بر اساس درک سودمندی، سهولت استفاده و هنجارهای ذهنی تصمیم گیران تأثیرگذار است. ایجاد زیرساخت های فنی و آموزش های مرتبط می تواند در ارتقای بهره وری و پایداری مشاغل خانگی نقش مؤثری داشته باشد و در ایجاد فرصت های شغلی و رشد اقتصادی مؤثر باشد.

توسعه کسب وکارهای خانگی در بین افراد آسیب پذیر جامعه به لحاظ روانی و اجتماعی باعث افزایش رفاه ذهنی و عینی و بهبود سطح زندگی آن ها می شود، همچنین موجب افزایش اعتماد و سرمایه اجتماعی و گسترش روابط اجتماعی افراد آسیب پذیر می گردد. بر این اساس توجه به اشتغال و کارآفرینی زنان آسیب پذیر در منزل، یکی از راهکارهای مؤثر در بهبود وضعیت اقتصادی آنان در جوامع محلی است. از این رو هدف پژوهش حاضر، شناسایی راهکارها و موانع توسعه مشاغل خانگی زنان آسیب پذیر در شهر همدان است. این مطالعه با استفاده از روش پژوهش کیفی از نوع نظریه برخاسته از داده ها انجام شده است. ابزار اصلی گردآوری داده ها، مصاحبه های عمیق و نیمه ساختارمند بود. داده ها از طریق مصاحبه با زنان سرپرست خانوار و مطلعین کلیدی در شهر همدان جمع آوری شد. تعداد نمونه ها شامل 19 نفر بودند که به صورت هدفمند و با شیوه گلوله برفی و بر اساس اصل اشباع داده ها انتخاب شدند. نتایج نشان داد موانع پیش روی توسعه مشاغل خانگی برای زنان آسیب پذیر شامل موانع روان شناختی-خانوادگی، موانع فرهنگی، موانع مالی-حمایتی، موانع آموزشی و موانع بازاریابی هستند. همچنین راهکارهای اصلی شامل فرهنگ سازی و توانمندسازی، حمایت های مالی، تبلیغات و بازاریابی، و حمایت های آموزشی پیشنهاد گردید.

این پژوهش، باهدف تدوین راهبردهایی برای توسعه پایدار نواحی روستایی با تأکید بر کارآفرینی و مشاغل خانگی در استان همدان انجام گرفت. پژوهش حاضر، به لحاظ هدف، از نوع تحقیقات کاربردی-تحلیلی و اکتشافی می­باشد. در این پژوهش، از تکنیک سوآت به منظور شناسایی نقاط قوت، نقاط ضعف، تهدیدها و فرصت های توسعه پایدار روستایی با تأکید بر کارآفرینی و مشاغل خانگی در استان همدان، استفاده شد. جامعه آماری در این پژوهش اعضای شورای اسلامی روستاها، دهیاران و کارآفرینان روستایی بودند که شامل 73 دهستان استان همدان است که از این تعداد براساس روش نمونه­گیری طبقه­ای با انتساب متناسب، 30 دهستان از 9 شهرستان انتخاب شد. در تحقیق حاضر، حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران 384 نمونه تعیین شد. براساس نتایج مهم ترین نقطه قوت شناسایی شده وجود جاذبه های طبیعی، فرهنگی و مذهبی و آثار باستانی در روستاهای منطقه موردمطالعه و مهم ترین نقطه ضعف نیز بافت فرسوده و ضعف خدمات و امکانات رفاهی، تفریحی و زیرساختی در مناطق روستایی عنوان شد. همچنین 15 راهبرد برای توسعه پایدار استان همدان با توجه به کارآفرینی و مشاغل خانگی از طریق تکنیک سوات استخراج شد که مهم ترین آن­ها عبارت اند از: 1-ایجاد و گسترش فضای مشروع برای حضور زنان در ابعاد سیاسی-حقوقی، اجتماعی-فرهنگی، اقتصادی، کالبدی و عملیاتی، 2-سرمایه گذاری و تخصیص منابع مالی کافی به روستاها؛ ایجاد بستر مناسب توسط دولت برای مشارکت داوطلبانه زنان در برنامه های اشتغال زایی روستایی و 3-توسعه کشت های متنوع در سطح روستاها و سایر راهبردهایی که در متن مقاله به آن ها اشاره شده است.